اي پسته تو خنده زده بر حديث قند




مشتاقم از براي خدا يک شکر بخند






طوبي ز قامت تو نيارد که دم زند




زين قصه بگذرم که سخن مي‌شود بلند






خواهي که برنخيزدت از ديده رود خون




دل در وفاي صحبت رود کسان مبند






گر جلوه مي‌نمايي و گر طعنه مي‌زني




ما نيستيم معتقد شيخ خودپسند






ز آشفتگي حال من آگاه کي شود




آن را که دل نگشت گرفتار اين کمند






بازار شوق گرم شد آن سروقد کجاست




تا جان خود بر آتش رويش کنم سپند






جايي که يار ما به شکرخنده دم زند




اي پسته کيستي تو خدا را به خود مخند






حافظ چو ترک غمزه ترکان نمي‌کني




داني کجاست جاي تو خوارزم يا خجند






مشخصات

تبلیغات

محل تبلیغات شما

آخرین ارسال ها

آخرین جستجو ها

Amber istanbulgardi Michael 1qaz2wsx!QAZ@WSX درب اتوماتيک از لحاظ عملکرد باربري و خدمات باربري در تهران معرفي هندزفري بي سيم موسسه سام کيلرکت مجله اينترنتي